آینده ی دموکراسی

اصرار دارم انتخابات شورای دانش آموزی را جدی برگزارکنیم. فکرمی کنم انتخابات فردای این مملکت را دانش آموزان طوری که امروز یادشان می دهیم برگزارمی کنند. ما هم امروز طوری انتخابات برگزارمی کنیم که در کودکی یادگرفته ایم. عمر شوراهای دانش آموزی به کودکی ما نمی رسد. پس طبیعی است که تجربه و تمرین کافی را در این باره نداریم، و باید خیلی ضجربکشیم تا با آزمایش و خطا حالا در بزرگ سالی یادبگیریم. آیین نامه ی انتخابات را نصب می کنیم روی تابلو جلوی دید بچه ها و سعی می کنیم طبق زمان بندی جلوبرویم. نام نامزدها را که اعلام می کنیم می نشینم توی کتاب خانه و مقداری کاغذ و ماژیک کنار دستم می گذارم. به بچه ها گفته ام برای تبلیغات می توانید کتاب خانه هم بیاید. گفته ام به تعداد مساوی می توانید همه از کاغذ یک رو سفید و ماژیک برای تبلیغات استفاده کنید. می آیند و برای شعار و برنامه های شان مشورت می خواهند. من کمک شان می کنم. حتی یادشان داده ام چند نفری ائتلاف کنند. برخی از هم کاران می گویند فلانی و فلانی را از صندوق درآورید. یکی از دانش آموزان تبلیغ کرده که اگر رای بیاورد پنج کیسه برنج برای مدرسه می آورد. پنج کیسه برنج کمک خوبی است برای مدرسه ی شبانه روزی. مدیر به شوخی می گوید: "کی گفته تا از صندوق درش بیاریم". من کژی ها را تذکرمی دهم. سعی می کنم بر این تمرین دموکراسی نظارت کنم. روزهای پرکاری است. بچه ها عملی دموکراسی را تمرین می کنند، و باید هر لحظه کنارشان بود، و کمک شان کرد. آینده ی دموکراسی در دستان این هاست.