جودی ابت

تنها کسانی مثل جودی ابت که پدر و مادر ندارند، باید بروند مدرسه ی شبانه روزی. دولت نباید مدرسه های روستاهای کوچک را به نفع مدارس شبانه روزی تعطیل کند. این را قبل هم می دانستم، اما حالا که در یک مدرسه ی شبانه روزی معاونم بیشتر درک می کنم. از مادر یکی از دانش آموزان شنیدم که بیست تا سی دانش آموز دختر و پسر روستای شان بیرون روستا تحصیل می کنند. تشویقش کردم که با اهالی بروند اداره و مدرسه ی روستا را احیاکنند. چند تا از دانش آموزان یک روستای دیگر با ناراحتی می گویند شوراهای مان تلاش نکردند مدرسه ی روستا را راه بیندازند. می گویم خودتان تلاش کنید. معنی ندارد وقتی می شود کنار پدر و مادر تحصیل کرد، آواره ی مدرسه ی شبانه روزی شد. مدرسه های شبانه روزی با مشکلات این روزهای آموزش و پرورش از سیرکردن شکم دانش آموزان عاجزند، چه رسد به توجه به احساسات و عواطف شان. جودی ابت کارتون محبوب دوران کودکی ام دیگر برایم شیرین نیست. کاش هیچ کس مجبورنباشد برود مدرسه ی شبانه روزی.