غزل فراق

روز ِر مُکتّم مو د ِ دل، شُو از غم تو تُو مُنُم

شُو تا به روزُم مُو چِنی، روز ِر چنی مو شُو مُنُم

شُو تا خُروُس خُو وِرمُگُم، ای دَم مِیَه ای دم مِیَه

اَتیش بگیرَه رِختِخو یک دم اَگِر مو خو مُنُم

ده ماه اَگِر که نو بره، تا اُور نَبینُم نو نیَه

روز ِ که روی ِ اُور د ِیُم، او روز ماه ر ِ نو مُنُم

وِرگفت که روز و ماهِ تو، روی ِ مو و موی ِ مُویَه

از روی و از مُویُم بِرَت، اَفتو مُنُم مَهتو مُنُم

مو ابر ِ دلگیرِ تویُم، تو برق ِ دلوای ِ مویی

تو پور مِنی از خِندَه لُو، مُو چشم ِ مِر پور اُو مُنُم

عشق ِ ز ِو ِر کو مِش ِ تو، فِرصت نِدا تا گپ ز ِنُم

گیلر مُوی ِ بی سِرزبو قَییم د ِز ِر لو مُنُم

یَک وَخ دِلِت بَشَه اگِر، و ِر کوشتَن ِ عاشِق ر ِضا

مُو از هَمَه وا پَش تَرُم، تا پِش ِ تو دَو دَو مُنُم

یَک مو سِفِد یَک مو سیا، جوگِندُمی رف موی ِ مُو

تا عشق ِ تو مُور سرنَتَه، کَی فکر ِ گُندُم جو مُنُم

نقل از ادبیات شفاهی تربت حیدریه احتمالا ( اثر) آقای محمد قهرمان *

* محمد رشید، فرهنگ عامه ی تربت حیدریه، چاپ دوم، نشر دانشوران رشید، صفحه ی 150

برچسبها: کتاب خوانی, تربت حیدریه, شعر